บันทึกแผ่นที่3

Last updated: 8 ก.ย. 2566  |  21 จำนวนผู้เข้าชม  | 

บันทึกแผ่นที่3

บันทึกแผ่นที่ 3
Reflection of Life,Story Behind Canvas
เรื่องเล่าบนผืนผ้าใบ ประสบการณ์ จินตนาการ สู่เรื่องราวสะท้อนสังคม

ชื่อภาพ มะยงชิด 3.
วิถีนครนายก มีความสมบูรณ์และงดงาม
เทคนิค สีอะคริลิคบนผ้าลินิล
ขนาด 60:80 เซนติเมตร

ผมเจอวิกรรมกรรมชีวิตในความโง่ของผมเอง ที่ไว้ใจคน
…ช่วยเหลือคน และคนๆนั้น ทำให้ผมมีความทุกข์ท้อยิ่ง
มีเพียงช่วงเวลาการวาดภาพเท่านั้นที่ทำให้ผมลืมเรื่องวิบากกรรมไปได้บ้าง

ได้เห็นข่าว จ.ส.อ.จักรพันธ์ ถมมา นายทหารคลุ้มคลั่งก่อเหตุยิงผู้บังคับบัญชาพร้อมแม่ยายของผู้บังคับบัญชาเสียชีวิต ที่จังหวัดนครราชสีมา จากนั้นได้ขับรถไปยังคลังอาวุธภายในค่ายทหาร ก่อนขับฮัมวี่พร้อมอาวุธสงครามจำนวนมากหลบหนีเข้าตัวเมือง และระหว่างทางได้ใช้อาวุธที่ขนมากราดยิงชาวบ้านที่สัญจรไปมาและตำรวจที่เข้าระงับเหตุทำให้มีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บจำนวนมาก จากนั้นหลบหนีเข้าไปในห้างเทอร์มินอล 21 โคราช

เหตุการณ์นี้ มองแบบภาพกว้าง เป็นกลาง ทำใจให้กับทุกฝ่าย เพราะเป็นเวร เป็นกรรม
และการให้ความเชื่อจากข่าวอันหลากหลาย หัวใจของเรื่อง เกิดจากความไม่เป็นธรรมที่สะสมมาอย่างยาวนาน จึงได้ระเบิดความคิดจากก้นบึ้งข้างในออกมา สร้างความสูญเสียเกินความคาดหมาย ทำให้คนที่ไม่เกี่ยวข้องต้องจบชีวิตไปถึง 30 คน และบาดเจ็บอีกจำนวนมากนั้น

ความเป็นธรรมและโปร่งใส…ต้องไปแสวงหาข้อเท็จจริง

ผมหกล้มเส้นเลือดแตก เป็นวิบากกรรมชีวิตในวัยสว.
ก่อนเหตุการณ์ที่ได้ตามข่าว การล้มตายที่โคราชครั้งนี้
กลบข่าวการหวาดกลัวภัย ไวรัสโคโรน่า ได้สนิด

ตัวผมสามารถสร้างสถานการณ์ได้อีกรูปแบบหนึ่ง ผมทำเหตุรุนแรงได้มากกว่า
และรุนแรงกว่าเหตุการณ์ที่โคราชก็ได้
เพราะเงิน 30 ล้าน หายไปแค่คำพูด…เวลาเปลี่ยนไม่สามารถช่วยพี่วิเชียรได้…

ไม่ใช้จำนวนเงินน้อยนิด และเป็นเงินที่หามาได้ลำบาก ด้วยความสามารถ
หากจะเอาไปเปรียบกับเงินของจ่า…เหตุเป็นแค่ การไม่ยุติธรรมหลักหมื่น หลักแสน…
หรือกับบางบุคคล เงินจำนวนน้อยนิดสามารถฆ่าคนสร้างเหตุการณ์ได้เช่นกัน…

วิบากกรรมและการไม่ได้รับความเป็นธรรม ของผมมีความทุกข์ท้อกับชีวิตในวัยสว.นี้มาก
แต่ผมสามารถชั่งใจได้ เพราะการศึกษาและประสบการณ์ การได้เรียนรู้มากกว่า
จึงมีความยับยั่งชั่งใจ รวมทั้งมีความอบอุ่นจาก ญาติ พี่ น้อง ที่ไม่ดูแคลน ทับถม
เพื่อน ๆ และคนรอบข้างที่รู้เรื่อง ให้กำลังใจ เตือนสติ
และไม่ส่งเสริมให้ผมใช้ความรุนแรง ไม่คิดแบบจ่า…ฆ่าคนบริสุทธิ์ ปล้นปืน
กราดยิงคนบริสุทธิ เสียชีวิตจำนวนมาก

และเหตุลักษณะนี้จะมีความรุนแรงมากขึ้นในสังคมไทย…
หรือเรียกว่า โรคอุบัติใหม่ในสังคมศิวิไล
วันนี้จะมีเพิ่มมากขึ้น และเมื่อเกิดขึ้นแต่ละครั้ง สร้างความศูนย์เสียมากกว่าจะจดจำ
และต้องมาถอดบทเรียนสังคมไทย กันอีกครั้ง…

ความจริงโรคอุษัติใหม่ ที่เกิดขึ้นในบ้านเรา
เกิดขึ้น เมื่อความเก็บกดไม่ได้รับการแก้ใขให้ถูกต้อง
ซึ่งน่ากลัวกว่าไวรัสสายพันธ์ต่างๆ
ระบบสังคม ศิลปวัฒนธรรม ปัญหาเศษกิจตกต่ำเข้าถึงฐานราก
คนจำนวนมากไม่มีที่พึ่ง ความศัทธาผู้นำในองค์กรต่างๆเสื่อมทรุด
เหตุการณ์ที่เกิดในจังหวัดโคราช จะมีมากขึ้นถ้าสังคมไทยไม่สามารถปรับเปลี่ยน
ให้สังคมมีความถูกต้อง ยุติธรรม คนฐานรากมีความสุขตามบริบทของตัวเองอย่างพอดี

ไวรัสโคโรน่า จากเมืองฮูฮั่นคราคนตายอย่างน่ากลัวแพร่ระบาดไปทั่วโลก
มนุษย์ต้องหาวิธีป้องกันและหาตัวยารักษาได้ แต่โรคถูกกดขี่ไร้ความยุติธรรมลักษณะจ่า…คงไม่มีตัวยารักษาได้ดีเท่ากับการยกระดับความโปร่งใส ยุติธรรมในสังคม ไม่ให้เลื่อมล้ำ
และแตกต่างไปมากกว่านี้

สังคมไทยวันนี้ มีความหย่อนยานและอ่อนแอ…ขาดการพึ่งพาแบบ ผู้ใหญ่ไม่ใส่ใจเด็ก
ความพอดี หรือทางสายกลาง ขององค์พระสัมมาพระพุทธเจ้า
เมืองไทย คือแหล่งพระพุทธศาสนา ไม่น่าจะเห็นเหตุการณ์แบบที่โคราช

กลับมามองถึงภาพวาดชุด วิถีนครนายก…ของผมจำนวน 3 ภาพ
เป็นการเริ่มต้นการวาดภาพใหม่ หลังจากผมเจอกับวิบากกรรมชีวิต ทั้งสองครั้ง
การภาพวาด เป็นส่วนหนึ่งให้ผมยังรักษาลมหายใจ
เพราะเมื่อถึงเวลาวาดภาพ ทำให้ผมลืมทุกข์ท้อได้ดี

และภาพวาดของผม คือการให้ๆคนอื่นๆมีความสุข ทั้งด้านความสวยงาม
หรือเข้าใจความหมายและอารมณ์ของภาพนั้นๆ

ผมเริ่มวาดภาพ อันดับแรก คือการได้เห็นธรรมชาติ และมีใจที่จะวาด
รวมถึงการได้สัมผัส รูป รส กลิ่น สี และที่สำคัญการได้เก็บกินจากต้นบนผืนดินดำน้ำดี
ได้เห็นการเติบโต จนถึงวันผลิดอกออกผล มะยงชิดหรือภาพวาดต่างๆ
เป็นผลมาจากผลึกความคิดในใจของผมก่อนเสมอ

เมื่อเริ่มลงมือวาดภาพ สิ่งสำคัญต่อมาคือการเตรียมวัสดุ ทั้งสี เฟรม
และอุปกรณ์ที่มีคุณภาพ ไม่ใช้เอาวัสดุอะไรมาก็วาดภาพได้
คุณภาพอุปกรณ์มีส่วนสำคัญ เมื่อได้อุปกรณ์ครบ
แม้จะยังไม่ได้วาดภาพ ใจก็มีความสุขแล้ว…

กาวาดภาพด้วยใจ ผมไม่เคยคิดว่าภาพที่วาดจะมีคนมาจับจอง…ขายได้หรือไม่
เพราะการสนุกกับวาดภาพที่มีขนาดใหญ่ๆ…จะมีใครเว้นพื้นที่ไว้ติดภาพของเรา

การนำประสบการณ์ของตัวเองถ่ายทอดเป็นลายเส้น น้ำหนักสี บนพื้นเฟรม
และอารมณณ์ภาพที่เราจะแสดงให้รับรู้ และจบการวาดภาพในจังหวะ พอดี

พอดีคือ ในภาพชิ้นนั้น ไม่มาก ไม่น้อย
ซึ่งความพอดีนั้นต้องใฝ่หาจากประสบการณ์ในแต่ละคน
เมื่อพอดีแล้ว หมายถึงทั้งภาพมีความเชื่อมสัมพัน จุดเด่น จุดรอง และส่วนข้างหลัง
และพื้นที่ทุกจุดของภาพ มีหน้าที่เชื่อมต่อให้ภาพสมบูรณ์…
ถ้าเปรียมมองภาพวาดที่สมบูรณ์ ภาพหนึ่งภาพ สามารถมองเห็นความเป็นไปของสังคมได้มิติหนึ่งที่ผ่านความคิดของคนวาดภาพ

ภาพวาดของผมไม่ใช้ภาพเหมือนเลียนแบบธรรมชาติ แต่ภาพของผมมองธรรชาติ
และสะท้อนความนึดคิดว่าสิ่งที่ผมมองเห็น นำมาเปรียบเทียบและมีผลต่อจิตใจ
มากกว่าความเหมือนจริงแบบภาพถ่าย

ภาพวิถีนครนายก ชุดนี้ผมทดลองวาดได้ 3 ภาพ เป็นการมองธรรมชาติ และผลไม้ในบริบทมีความสมบูรณ์ และงดงาม และเหนืออื่นใด ผมยังโชคดีที่สามารถวาดภาพ ทำสิ่งที่รักที่ชอบได้
ไม่หลงลืมแบบคนเส้นเลือดในสมองแตก

ด้วยความมั่นใจ เพียงแต่ในช่วงวาดภาพ ผมไม่สามารถนั่งได้นานๆแบบเก่า และมือด้านซ้ายยังจับอุปกรณ์ไม่มั่นคง บางครั้งทำให้สีและอุปกรณ์ตก สีหลุดมือเปราะเปื้อน

มือขวาที่จับพู่กันยังมีความแข็งแรง สภาพร่างกายของผมเวลานี้มีความพอใจ
ฟื้นจากคนไข้ แล้ว 80 เปอร์เซนตร์

วันนี้ วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 เป็นวันแห่งความรักที่ฝรั่งเขากำหนด แต่ใช้ได้ทั้งโลก
ความรักคือการให้ พระพุทธเจ้า คือผู้ให้ความรักอย่างแท้จริง
ทุกๆวัน มีความรักให้กับตัวเอง ครอบครัว สังคมและประเทศชาติมากๆ
ถ้าทุกคนมีความรักต่อกัน แม้ความรักเป็นสิ่งเล็กๆ …
…เปลี่ยนความรัก การให้…ให้การพึ่งพาผู้ที่ด้อยกว่า วิถีสังคมไทย กลับมาแน่นอน………

เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง

Powered by MakeWebEasy.com
เว็บไซต์นี้มีการใช้งานคุกกี้ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและประสบการณ์ที่ดีในการใช้งานเว็บไซต์ของท่าน ท่านสามารถอ่านรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ นโยบายความเป็นส่วนตัว  และ  นโยบายคุกกี้