บันทึกแผ่นที่4

Last updated: 8 ก.ย. 2566  |  53 จำนวนผู้เข้าชม  | 

บันทึกแผ่นที่4

บันทึกแผ่นที่ 4.
Reflection of Life,Story Behind Canvas
เรื่องเล่าบนผืนผ้าใบ ประสบการณ์ จินตนาการ สู่เรื่องราวสะท้อนสังคม
ผลไม้เมืองนนท์
มะยงชิด /กระท้อน…ที่บ้านสวนศิลป์
ได้เห็น FB ภาพมะยงชิด /กระท้อนห่อ ที่ผมเคยวาด ครั้งมาปลูกบ้านสร้างสวนศิลป์
ที่เมืองนนท์ เมื่อวันวัยยังคะนอง 2549
วันนี้ผมกลับมาวาดภาพมะยงชิด วิถีนครนายก…
วันนั้น...ภาพบอก ผมคิด ผมทำอะไรมาบ้าง
ส่วนมาก ผมทำด้วยใจ ทั้งส่วนตัว และส่วนรวม
ไม่ได้สนใจ วางแผน ทำให้เป็นธุระกิจ เพราะอาชีพคนวาดภาพด้วยใจ ไม่มีรายได้
เมื่อธุระกิจไม่เป็น ต้องเสียเงิน ทั้งงานสังคม งานส่วนตัว แน่นอน
เหมือนกับคำพูดของท่านผู้ว่า วิเชียร พุฒิวิญญ ให้จดจำ อาจารย์ …เก็บเบี้ยใต้ถุนร้าน…
ยังภูมิใจตัวตนของเรา ไม่เคยเปลี่ยน วันนั้นเป็นอย่างไร วันนี้ผมก็ยังเป็นยังงั้น
ไม่มีความคิด เอาเปรียบใครๆ ทั้งที่มีโอกาศ
การรับบทผู้นำ ศูนย์การพัฒนาและส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงเกษตร บ้านบางศรีราษฎร์
จังหวัดนนทบุรี ถ้าเป็นวันนี้ คงเป็นศูนย์ประชารัฐ / OTOP กิจกรรมเพื่อชุมชนรักษ์พื้นถิ่น
มีงบสนับสนุนได้ใช้บริหาร
ครั้งนั้น ได้ร่วมประชุมกับ รองผู้ว่าราชการ นนทบุรี นายวิเชียร พุฒิวิญญู
(มาแทนผู้ว่า นายพระนาย สุวรรณรัฐ ตอนหลัง ท่านรองก็ได้ขึ้นเป็นผู้ว่านนท์
ย้ายไปเชียงใหม่ เป็นผู้ว่าอยู่ที่สระบุรี ปัจจุบันท่านเกษียณราชการแล้ว )
เจ้าหน้าที่เกษตรจังหวัด และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง สถานที่บ้านสวนศิลป์ฯ
เรื่องการส่งเสริมเกษตรกรให้อยู่ในพื้นที่ของชุมชนอย่างมีสุข…
ไม่ต้องนำผลิตผลไปเร่ขายตามตลาดให้เสียเวลา ลดค่าใช้จ่าย
แต่ให้ชาวสวน รักษาสภาพสวนผลไม้ และความสะดวกสบาย เพื่อต้อนรับนักท่องเที่ยวเข้ามา
หาซื้อผลไม้ในสวน…และยังได้เรียนรู้ความเป็นสวนผลไม้ โบราณเมืองนนท์…
เกษตรจังหวัดนำเสนอการจัดตั้ง ศูนย์ส่งเสริมและพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงเกษตร จังหวัดนนทบุรี โดยใช้พื้นที่สวนชาวบ้านรายรอบรั้วบ้านสวนศิลป์ ให้เป็นแหล่งการท่องเที่ยวเชิงเกษตรแนวใหม่ บูรณาการเรื่องสวนเกษตร กับเรื่องสุขภาพด้วยภูมิปัญญาด้านการแพทย์แผนไทย ที่ความร่วมมือจาก 3 องค์กร ศูนย์ฝึกอบรมภูมิปัญญาด้านการแพทย์แผนไทย การนวดไทย สปาวิถีไทย MOU กรมการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก จังหวัดนนทบุรี และบริษัทบ้านสวนศิลป์ไทยสบาย และศิลปะภาพวาดของผมให้เป็นหนึ่งเดียว
จะวันนั้นหรือวันนี้...ผ่านรัฐบาลมาแล้วหลายครั้ง ผมยังมีความคิด การแก้ปัญหาความยากจน
ของคนฐานราก ไม่มีทางเกิดขึ้นได้ ถ้ายังคงปล่อยให้ชาวสวน ชาวไร่ ชาวนา ทำกันเองตามวิถีสังคม ทุนผูกขาด และการบริโภคเสรี ชาวบ้านชาวสวนจะเอากำลังอะไรไปปิดโทรทันศ์ไม่ดูการโฆษณา ดึงเม็ดเงินไม่ให้ติดก้นกระเป๋า เหมือนภาพหุ่นไล่กา ที่เราเชื่อ ชาวนากระดูกสันหลังของชาติ…
...ตามที่ผมเข้าใจ ผมมาอยู่กับชาวสวน เห็นวิถีการทำสวนแบบโบราณของเมืองนนท์
การทำสวนแบบเลี้ยงลูกอ่อน ผลิตผลย่อมดีกว่าเสมอ แต่ทำให้หมดรุ่นคนสืบทอด
ชาวสวนก็ไม่มีเงินเหลือเก็บ นอกจากต้องขายที่ทิ้งที่สวน ให้กลุ่มทุนนำไปสร้างหมู่บ้าน
แม้ผลไม้เมืองนนท์จะราคาแพงคุณภาพดี ทุเรียนนนท์ ลูกเป็นหมื่น…
เสียดายพื้นที่ดินดำ น้ำดี ของจังหวัดนนทบุรี กลายเป็นที่อยู่อาศัยหมดแล้ว สวนทุเรียนโบราณ
มีเพียงสามสี่สวน ล้อมรอบทุกทิศด้วยหมู่บ้าน…
ผลผลิต ได้ไม่คุ้มเสียที่รัฐพยามรักษา เมื่อเมืองขยายเติบโตไปทุกทิศมาจบที่เมืองนนท์
...แต่ก่อน ชาวสวนเก็บผลไม้ในสวนใส่ตะกร้า นั่งรถสองแถวไปขายในตลาดเช้าๆ
มีทั้งผัก ผลไม่ตามฤดู ขายหมดจะมีเงินเหลือเข้าบ้าน
แต่วันนี้ ถึงจะโชคดีได้ขายทุเรียนสักสองลูก ค่ารถ ค่าขนมไอหลานรัก ตามมาตลาดด้วย
สายๆแดดเริ่มร้อน…ไอหนูจะกินน้ำดำๆในร้านสะดวกซื้อแก้วละเท่าไร...
และร้านสดวกซื้อ คงไม่ให้ชาวสวนชาวบ้านได้วางขายของแบบเดิมๆ…
...คุณยาย ทนปวดเอว ปวดหลัง เดินเก็บยอดตำลึง ผักบุ้ง ทั่วทั้งสวน
พอกับค่าน้ำดำให้ไอหลานรักสักแก้วไหม…
...ถ้าขายหมดตะกล้า ไม่มีของเหลือกลับบ้าน สายๆร้านสะดวกซื้อลดราคาข้าวของ
ในครัวเรือนล่อตา ล่อใจ ต้องซื้อ ๆจนเงินที่ขายของทั้งหมด ยังไม่พอ แล้วจะมีเงินเก็บเข้าบ้านหรือ
…วันนี้ ค่าเงิน กับผลิตผลทางเกษตรไม่เคยสมดุลแล้ว คนฐานรากเสียเปรียบ
และไม่มีความหวัง
…………………
วันนั้น...ผมมีความยินดีมาก รับเป็นประธานศูนย์ส่งเสริมและพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงเกษตรให้กับชุมชนบางศรีราษฎร์ หวังว่ากิจกรรมที่ได้ทำกันนั้น คุณภาพชีวิตชาวสวน ชาวบ้าน จะมีความหวัง ชุมชนน่าอยู่ เป็นฝันของนักวาดฝัน
ฝัน และความเป็นจริงนั้น มีเวลาให้ผมได้ไม่นานนัก แม้การเริ่มต้นจะเดินกันคึกคัก
เดินกันอย่างมีความหวัง เมื่อน้ำท่วมใหญ่เมืองนนท์ เรือกสวนไร่นาจมไปกับสายน้ำ…
ได้เห็นภาพวันนั้น ถึง วันนี้ ผมเดินทางมาไกลมากจริงๆ
ผมยังฝันที่จะวาดภาพผลไม้เด่นดังของจังหวัดนนทบุรี
ได้ลงมือทำไปแล้ว กระท้อนห่อ ชมพู่สาแหรก มะยงชิด
ยังมีอีกมากที่ไม่ได้วาด
ทั้งทุเรียนนท์หลากหลายพัน มังคุดสวนแสนอร่อย มะม่วงยายกล่ำ ส้มโอ...
วันนี้ ผมยังผูกพันกับชาวบ้าน ชาวสวนบางศรีราษฎร์ แต่เมื่อผมต้องมาถึงจังหวะ วิบากกรรม
บ้านสวนศิลป์เปลี่ยนไปเป็นหมู่บ้านจัดสรรในช่วงพักฟื้นเส้นเลือดแตก
ภาพมะยงชิด วิถีนครนายก ให้ผมทดลองวาดภาพใหม่
และหวังว่าจะไปช่วย บูรณาการ หอศิลป์นครนายก ตามที่ผมรับปาก
ท่านอธิบดีกรมการพัฒนาชุมชน สุทธิพงษ์ จุลเจริญ
รสชาดแสนอร่อยของมะยงชิดครั้งนั้น
วันนี้ ได้ชมแค่เป็นภาพวาด…

เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง

Powered by MakeWebEasy.com
เว็บไซต์นี้มีการใช้งานคุกกี้ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและประสบการณ์ที่ดีในการใช้งานเว็บไซต์ของท่าน ท่านสามารถอ่านรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ นโยบายความเป็นส่วนตัว  และ  นโยบายคุกกี้